» Alkohole destylaty roślinne i korzenne ...

Ta grupa wódek zawiera całą gamę egzotycznych roślin, które są podstawowym surowcem do ich produkcji. Jak można łatwo się przekonać będą to: proso, ryz, anyżek, daktyle, agawa , trzcina cukrowa jak również można otrzymać dobre i wysokoprocentowe alkohole.

Rum
Charakterystyka: dawniej był to trunek rabusiów, piratów, szmuglerów ,handlarzy i niewolników i przez stulecia stanowił znaczący towar będący przedmiotem przemytu.
Rum jest naturalną wódka wytrawną, otrzymaną z zacierów sporządzonych z melasy, soku trzcinowego albo obu tych składników jednocześnie i z ewentualnie innych dodatków.
Wiadomo, że od niepamiętnych czasów produkcja rumu, była znana wszędzie tam, gdzie rosła trzcina cukrowa, a więc na Antylach, wyspach u wybrzeży Ameryki Środkowej, w obu Amerykach, w Chinach, Indiach, Indonezji, na Madagaskarze, w Afryce, a nawet w mahometańskim Egipcie.
Produkcja: Rum produkuje się głównie z melasy (ciemna, lepka masa, odpad przy produkcji cukru), a także z trzciny cukrowej lub syropu trzcinowego (zagęszczonego przez gotowanie soku)
Trzcinę cukrową kroi się miażdży w prasach i wyciska otrzymując sok. Później podgrzewa się aż do wrzenia, po czym chłodzi, dodając soku z Limona i ogrzewa ponownie. Przy ponownym ogrzewaniu krystalizuje się cukier, który zostaje odwirowany, a pozostała melasa, zawiera wciąż sporo nieskrystalizowanego cukru używa się do wyrobu rumu.
Po przefermentowaniu zacier jest destylowany w alembikach lub aparatach kolumnowych do mocy nie wyższej niż 95%. Zależnie od typu wyrobu, spirytusy leżakują w beczkach dębowych, zbiornikach kamionkowych (szklanych) lub nie leżakują w ogóle.
Rumy przeznaczone do spożycia mają moc ok. 40%
Klasyfikacja: Z uwagi na mnogość krajów, w których wyrabia się rum oraz-co się z tym wiąże- ma często bardzo odmienne regulacje prawne, tradycyjne, metody wyrobu zupełna niemalże dowolność w nazewnictwie, niezwykle ciężko objąć rum ogólną klasyfikacją, jak to ma miejsce choćby w przypadku whiskey.
Najczęściej przyjmuje się bardzo szeroki podział na:
-rumy lekkie: (Ligot bodied rum) –o umiarkowanej zawartości estrogenu, wytrawny, dzielący się na dwa typy:
- biały rum (white silwer lub Ligus ) – jasny, lekki o najmniej intensywnym aromacie i smaku.
- złocisty rum (gold amber)- z silniejszym aromatem i smakiem, ale łagodny i nieco słodkawy.
- rumy ciężkie (heavy bodied rum)- o dużej zawartości estrogenu i mocnym zapachu oraz smaku, słodkawy

bywający również w dwóch typach:
- ciemnobrunatny (dark)- często też bardzo mocny
- czerwonobrunatny (red)
Oprócz podziału na rumy lekkie i ciężkie, spotkać się można z innymi określeniami tego trunku jak:
Rum aromatyzowany- Bacardi Limon (cytrynowy) Kapitan Morgan Orginal Spiced (rum korzenny)
Rum francuski- Negrita, Barbancourt, Old Nick
Rum syntetyczny- wódka gatunku aromatyzowana olejkiem rumowym.
Podawanie : wódkę tę pije się najczęściej w postaci tysięcy napoi mieszanych, zimnych i ciepłych .
Koneserom można polecić dobry rum w kieliszkach konikowych. Ale rum to również wspaniały dodatek w kuchni: do ciemnych sosów, omletów, ciasta, deserów czy lodów.
Marki: do najsławniejszych światowych marek rumu należą między innymi:
- z Puerto Rico- Bacardi, Boca Chice, Carioca, Don O, Merito, Ronrico
- z rejonu Morza Karaibskiego- Nagrita
- z Hawajów – Leilan
- z Barbadosu- Lightbourn s
- z wysp dziewiczych- Old Fedcal
- z jamajki- Appleton, Captain Morgan, Hudson s Bay , Punch, Three, Dogger
- z Martiniki- Duguesne, Mai Tai Joe

Rum


Cachca
Charakterystyka: Jest to brazylijska wódka zwana również” brazylijskim rumem”
Jednak w przeciwieństwie od białego rumu, do fermentacji używa się produkcyjnej melasy, ale świeżego soku z trzciny cukrowej. Łagodna w smaku, ma przyjemny i delikatny aromat.
Dobrze się komponuje w egzotycznych drinkach ze sławnym Caiprinha.
Marki: do najbardziej znanych gatunków zalicza się : Cachaca Pandero, Cochaca Pitu, Nega Fulo i inne.


Tequila
Charakterystyka: Jest naturalną szlachecką wódką meksykańską o mocy około 38-43%
Nazwa tequila przysługuje jedynie tym trunkom, do wyrobu których użyto roślin z 28 plantacji w rejonie Tequila, leżącym w okolicach miast Tequila, Teptitlan i Guadalajera w stanie Jalisko i zawierających co najmniej 51% destylatu z soku niebieskiej agawy.
Tequila charakteryzuje się mocnym, specyficznym, lekko ziołowym zapachem i nieco oleistą konsystencją. W meksyku pije się ją często i w dużych ilościach, towarzyszy wszystkim świętom meksykańskim, zarówno świeckim, jak i kościelnym.
Trunek można kupić w najbliższych zakątkach kraju, nawet w aptekach czy sklepach żelaznych. Wielu Meksykanów wierzy w magiczną moc tequili , uważają oni , że leczy ona np.: syfilis i oczyszcza krew.
Trunkiem tym zatem przemywa się rany, używa się go jako wody po goleniu, odpędza insekty i rozpala ogień.
W powszechnym mniemaniu tequila to również doskonały afrodyzjak.
Produkcja: Do wyrobu tequili używa się bulw kwiatowych niebieskiej agawy, która wbrew podobieństwu i powszechnemu mniemaniu nie jest kaktusem, ale zalicza się do rodziny liliowatych.
U dojrzałej agawie po 8-12 letnim wzroście, wytwarza się bulwa, która- jeśli nie zostanie ścięta- wytwarza kwiaty , po wydaniu którego obumiera. Meksykanie nazywają go „sercem agawy” lub pina (szyszka), ponieważ przypomina kształtem ananasa. Pina waży od 20-115 kg, średnio 50 kg.
Wycięte rdzenie, nasycone sokiem są siekane i prażone parą o kołach przez 36 godzin lub w autoklawach przez 7 godzin, dzięki czemu skrobia zawarta w surowcu przemienia się w rzadki dwucukier inaczej zwana agawozę.
Po ochłodzeniu rdzenie są przemywane, rozdrabniane, a następnie prasami walcowymi wytłacza Się z nich słodki sok. Do niego czasem dodaje się cukier z trzciny cukrowej i zawsze drożdże, po czym poddaje w tankach 2-3 dniowej fermentacji. Po tym procesie poddaje się przefermentowany moszcz dwukrotnej destylacji.
Klasyfikacja: Tequilę podaje się w dwóch typach:
Blanca – bezbarwna tequila, w międzynarodowym handlu określana jest jako white lub silver, nie leżakowana lub dojrzewająca bardzo krótko w zbiorornikach kamionkowych i sprzedawana bez specyfikacji wieku najczęściej w 60 dni po destylacji.
Dorado – złota tequila zwana gold starzona jest w beczkach debowych, dojrzewając 1-3 i więcej lat.
Nabiera złocistej barwy i łagodnego, miękkiego smaku. Ten typ tequili nazywany jest też resposado (wystała) lub anejo(stara)
Podawanie – Tequila ma trudny do określenia, charakterystyczny zapach i smak „ jabłkowo -korzenno- zimny” jest wysoko ceniona przez koneserów, a na jej bazie sporządza się doskonałe standardowe cocktaile i long drinki, znane i lubiane na całym świecie.
Bezpośrednia białą tequilę pije się temp. 4-6 stopni Celsjusza w małym wąskim kieliszku, zaś tequile złocistą w temp. 10-14 stopni Celsjusz w tulipanowym kieliszku, podobnie jak brandy czy Cognac.
Tequilę, zwłaszcza białą, rytualnie, po meksykańsku, pije się na kilka sposobów, lecz każdy bar na świecie, daje solniczkę i na małym talerzyku ćwiartkę lime lub cytryny, skrojonej wzdłuż owocu, często pije się ją przegryzając ostrą papryką chili. Nowocześniej pije się ją sposobem „rapido” (szybko) gdzie szklanicę higibalową z porcją tequili szprycowana tonikiem, przykrywa się wewnątrz częścia dłoni, gwałtownie uderza nią o ladę barową lub stół , powodując tym silne śpiewanie, poczym napój szybko wypija się w całości.
Marki: Jose Cuervo, Sauza, Montezuma, Giro, Juarez, Torada, Pele Lopez, Rio Grande, Matador, El Toro, Camino Real, Sierra

Tequila

Mezcal
Charakterystyka: Jest to druga narodowa meksykańska wódka, bardzo podobna do tequili , jednak jednak porównując tequilę z mezcalem nasuwa się różnica taka sama jak między cognacem a bendy. Cognac jest to brandy lecz brandy to nie to co Cognac. Tak samo tequila jest mozcalem , lecz mezcal nie jest tequilą , której nazwa i produkcja jest objęta rządowymi przepisami prawnymi.
Tradycyjnie, każda butelka prawdziwa mezcalu wyprodukowana jest w stanie Oaxaca w Południowym meksyku. Na plantacjach agawy w Oaxaca rozwija się szkodnik, biało-żółtawy robak , zwany po hiszpańsku Gusnos dł 3-3,5 cm i grubości ok. 5 mm. Wielu producentów na dowód, że mezcal pochodzi z Oaxaca dodaje do każdej butelki trunku 1-2 gusanos. Robaki te nie są tylko dekoracją wódki , lecz także przysmakiem wielu koneserów. Jedni są przekonani, że we wnętrzu robaka znajduje się klucz do otwierania świata cudownych przeżyć, drudzy uważają że spożyty robak wyzwala nastrój świętowania, a jeszcze inni, że robak wprowadza w nieodparty czar podniecenia. Warto wiedzieć , iż prażone lub pieczone, chrupiące robaki z agawy są wykwintnymi przysmakami kuchni meksykańskiej.
Produkcja: Mezcal otrzymuje się w taki sam sposób, jak tequilę lecz z agawy innego gatunku , mianowicie zwana agawa zieloną. Z miąższu zmielonych łodyg i liści uzyskuje się drogą prażenia papkę, aby zawartą w niej skrobię przemienić w cukier i następnie poddać fermentacji. Po destylacji otrzymuje się wódkę pięć razy tańszą niż tequila, mniej szlachetna, ale nie mniej ceniona w świecie.
Podawanie: Mezcal pije się w ten sam sposób co tequilę.
Marki: Do najbardziej znanych marek mezcalu należą: Dos Gusanos, Monte Alban, Bronco, Tehuana, Donaji, oraz Gusano Rojo.

Mezcal